Leestrainer

"Waar zijn mijn oorbellen?", roep ik door het huis. Ik ben al vijf minuten aan het zoeken en ik weet toch zeker, dat ik ze vanmorgen op de keukentafel heb gelegd.

"Ben je nou al weer je oorbellen kwijt?" Mopperend komt mijn vader de keuken binnen. "Let dan toch eens op, waar je je spullen neerlegt!"

"Grappig hoor. Ik leg ze altijd hier, op tafel. Heb jij ze? Zeg maar op!"

Boos stamp ik de woonkamer binnen. Mijn moeder is jarig en mijn neven en mijn oma zitten met z’n vijven te kwebbelen. "Wie heeft mijn oorbellen?" roep ik door alle gesprekken heen. "Ik wil ze nu meteen terug. Het is niet grappig meer!"

"Hé Amber", antwoordt mijn moeder. "We zaten net te overleggen, of iemand mijn ringetje gevonden heeft. Ik had het voor de afwas even op het aanrecht gelegd en nu zie ik het nergens meer."

"Zijn er boeven in dit huis?" vraagt mijn neef lachend.

"Dit is niet om te lachen", zegt mijn oma, die zo goed als doof is, maar toch in de gaten heeft, dat er iets aan de hand is.

"We moeten uitvissen, waar onze glimmende sieraden gebleven zijn," zegt moeder. "Het valt me op, dat alle doffe voorwerpen blijven liggen. Laten we eens tien minuten stil zijn en alleen maar heel goed luisteren."

Het is een gaaf plan. Mijn neven, mijn ouders, mijn dove oma en ik zitten muisstil in een kringetje te wachten en te luisteren. Zelfs Boef de hond doet braaf mee. Dan opeens horen we een geluid in de keuken. Mijn neven springen op en gooien de keukendeur open. "Daar is de dief!" roepen ze.

We rennen allemaal de keuken in, maar wat we zien, zijn geen boeven. Een vogel huppelt rond, op zoek naar glinsterende voorwerpjes. Als hij ons opmerkt, vliegt hij vliegensvlug door het raam naar buiten.

"Hoe moeten we die nou straffen?" lacht oma en met een plof doet ze het keukenraam dicht.

Regelwoorden

druif druiven

Spelling middenbouw